ปัญหาขยะในประเทศไทย
ประเทศไทยกำลังเผชิญกับปัญหาขยะในปี พ.ศ. 2567 มีปริมาณขยะสูงถึง 27.2 ล้านตัน (เฉลี่ย 1.15 กิโลกรัมต่อคนต่อวัน) ในจำนวนนั้นเป็นขยะอาหารถึง 10.24 ล้านตัน ซึ่งเมื่อเน่าเสียจะปล่อยก๊าซมีเทนที่ทำให้โลกร้อนกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 28 เท่า สวนทางกับสถานที่กำจัดขยะในไทยมีเพียง ร้อยละ 5 ที่กำจัดได้ถูกต้องตามหลักวิชาการ ส่วนที่เหลือกว่าร้อยละ 95 เป็นการเทกองกลางแจ้งหรือเผา ซึ่งก่อมลพิษต่อแหล่งน้ำและอากาศ กฎหมายปัจจุบันยังยึดตามแนวคิด “เศรษฐกิจเส้นตรง” (Linear Economy)
Linear Economy
คือรูปแบบการผลิตและการบริโภคที่ขาดการคำนึงถึงทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ผลิต ใช้ ทิ้ง จนเกินความจำเป็น และหากการกำจัดขยะในประเทศไม่เป็นระบบ ก็ยิ่งทำให้สูญเสียทรัพยากรมากขึ้น ก่อมลพิษต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้นตามกัน
Circular Economy
เป็นกลไกสำคัญในการเปลี่ยนระบบการผลิตและการบริโภคให้เกิดการลดการใช้ทรัพยากรตั้งแต่ต้นทาง ยืดอายุการใช้งาน และสร้างโครงสร้างหรือระบบที่เป็นธรรมต่อผู้บริโภค สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจโดยรวม
ทำไมประเทศไทยจึงต้องมี พ.ร.บ. เศรษฐกิจหมุนเวียน
เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันร่างพระราชบัญญัติเศรษฐกิจหมุนเวียน ฉบับประชาชน
เครือข่าย “เศรษฐกิจหมุนเวียนประเทศไทย”
เครือข่ายของเรามุ่งขับเคลื่อนให้ประเทศไทยไปสู่เศรษฐกิจหมุนเวียนที่แท้จริง โดยยึดหลักการป้องกันและลดการใช้ทรัพยากรตั้งแต่ต้นทาง มากกว่าเพียงการจัดการที่ปลายน้ำ เช่นการ Recycle หรือการนำไปเป็นพลังงานทดแทน
เครือข่ายของเรายืนหยัดบนรากฐานของความยุติธรรมทางสิ่งแวดล้อมเพื่อคุ้มครองสิทธิและสุขภาวะของทุกคนอย่างเท่าเทียม
เราทำงานด้วยความโปร่งใสผ่านกลไกการจัดการความรู้ที่ยึดถือหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ เพื่อคัดกรองการฟอกเขียวที่อาจมาเป็นกลลวงให้ผู้บริโภคเข้าใจหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียนผิด พร้อมสร้างพื้นที่ปลอดภัยที่เคารพความหลากหลายและเปิดกว้างให้ทุกเสียงมีส่วนร่วมในการสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน ตรวจสอบได้ และไม่ทิ้งใครไว้เบื้องหลังกับมลพิษทางสิ่งแวดล้อม